Name:

ยินดีต้อนรับ สู่โลกส่วนตัว (หนังสือ) ของผม

Thursday, November 09, 2006

มวลความคิดถึง

คุณเคยรู้สึกแบบนี้บ้างไหม ?

คุณคิดถึงใครคนหนึ่ง คนที่คุณไม่ได้เจอเขานานแล้ว
อาจจะด้วยการงาน หน้าที่ หรือเหตุผลบางอย่าง
แต่คุณกลับไม่รู้ว่าจะคุยกับเขายังไง
ทั้ง ๆ ที่สามารถติดต่อเขาได้เพียงแค่กดโทรศัพท์ไปหา

แต่ดันไม่รู้จะพูดอะไร
ผมมักรู้สึกแบบนี้บ่อย ๆ

เมื่อไม่นานมานี้ ผมได้ฟังประโยค ๆ หนึ่งมาจากน้องสาวของผม
เธอบอกว่าได้รับ message มาจากคนรู้จักอีกที
ข้อความนั้นบอกว่า

‘ระหว่างความความเงียบ ไม่ได้หมายความว่า เราไม่คิดถึงกัน’
ผมฟังแล้ว รู้สึกเห็นด้วยทันที
ผมคิดว่า การคิดถึงใครคนหนึ่ง

ไม่จำเป็นต้องสื่อสารกันด้วยคำพูดเท่านั้น
‘มวลความคิดถึง’ มันสามารถถ่ายทอดถึงกันได้ด้วย ‘ความเงียบ’

หากคุณรู้สึกอย่างที่ผมถามข้างต้น ลองส่งข้อความนี้ให้คน ๆ นั้นดู
ไม่แน่เขาอาจจะกำลังรู้สึกเช่นเดียวกันกับคุณ

ตีพิมพ์ครั้งแรกที่นี่
พฤศจิกายน
2549

7 Comments:

Anonymous Anonymous said...

แต่ถ้าเป็นตัวเอง เลือกที่จะบอกให้รู้ถึงอนุภาพแห่งความคิดถึงเพราะไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น.......

by pooh

4:55 AM  
Anonymous Anonymous said...

มันใช่ เลย !!!

12:40 AM  
Anonymous Anonymous said...

ความเงียบ มันน่ากลัวจัง

9:23 PM  
Anonymous Anonymous said...

เคยไหม?
ที่อยากให้มีคนอยู่ข้างๆ โดยไม่ต้องการได้ยินอะไรเลย

เชื่อว่า ความเงียบ--เป็นการสื่อสารชนิดหนึ่ง

'SiSter

1:42 AM  
Anonymous Anonymous said...

ถ้าโลกนี้มีแต่ความเงียบ มันก็ต้องกลายเป็นโลกที่ไม่มีสิ่งมีชีวิต เหมือนกับเราอยู่บนยอดเขา ยังมีเสียงลมให้รับรู้ว่าลมมาทิศไหน คนที่มีแต่ความเงียบก็เหมือนกับคนตาบอด หูหนวกที่ไม่อยากรับรู้อะไร เพราะคนที่ตา
บอด หูหนวกเค้าก็พยายามหาทางสื่อสารกันอาจเป็นการแปร่งเสียงให้ได้ยินทั้งที่พูดไม่ได้ คุณเคยเห็นหรือเปล่า และถ้าโลกนี้มีแต่ความเงียบมันไม่ต่างอะไรกับคนไม่มีหัวใจ.....จริงมั้ย!!!!

++++กระทู้+++++

4:20 AM  
Anonymous Anonymous said...

มีน้อยคนนักที่กล้าพอ เชื่อมั่นว่า "ความเงียบ" คือการคิดถึง อยู่ที่ คนเงียบคือ ใคร?และคนรอคือ ใคร?
อุ๊

6:08 AM  
Blogger Khim said...

ความคิดถึงหรือความคำนึงถึง
เชื่อว่าเกิดขึ้นกับทุกปัญเจกชน
เป็นความเชื่อมต่อความคิดของเรากับห้วงเวลานึง
ที่เราเคยใช้ร่วมกับบุคคลต่างๆ
ที่ปัจจุบันอาจยังมี จะมี และเคยมี
อิทธิพลต่อความรู้วึกนึกคิดของเรา

และหลายครั้งเกิดเมื่อ
เรามีโอกาสที่ได้ใช้เวลาอยู่กับตนเอง ลำพัง
และจึงมักเกี่ยวพันกับห้วงเวลาที่เราได้ปล่อยให้
ใจ(ความคิด) ได้เป็นอิสระเพียงพอ
ที่จะฟุ้งไปตามที่ใจต้องการจะเป็น

ในความเห็น
ความคิดถึงอาจจะเกิดขึ้น
เพื่อให้รู้เราได้ว่า
เรายังมิได้ลืมเลือน บุคคลคนนั้น นั่นเอง

6:51 PM  

Post a Comment

<< Home