มวลความคิดถึง (อีกรูปแบบหนึ่ง)

คำว่า ‘ไม่ได้เห็นหน้า ขอแค่ได้ยินเสียงก็ยังดี’ คงไม่ได้เกิดขึ้นกับใครบ่อยครั้ง
สำหรับผม นี่คงเป็นครั้งแรก
เมื่อไม่นานมานี้ คนสนิทของผมคนหนึ่งต้องเดินทางจากไปไกล
มันเป็นเรื่องจริงสำหรับเธอ แต่เป็นเรื่องละเมอสำหรับผม
หลายครั้งที่ผมมักลืมตัว กดโทรศัพท์ไปหาเธอ แต่พบว่าปลายสายไม่ได้อยู่ใกล้ตัวอีกต่อไปแล้ว
อาการผมหนักข้อขึ้นทุกที ทุกครั้งที่ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา มวลความคิดถึงจะก่อตัวใหญ่ขึ้นๆ
จนเวลาล่วงเลยมาหนึ่งอาทิตย์ มวลความคิดถึงของผมก็ได้ถูกปลดปล่อย
เวลาประมาณตี 2 โทรศัพท์ของผมดังขึ้น ผมกดรับตามสัญชาตญาน
เสียงจากปลายสายเป็นเธอนั่นเอง
ผมรู้สึกได้จากน้ำเสียงของตัวเอง ว่ามันได้พาเอามวลความคิดถึงทั้งหมด ส่งไปหาเธอแล้ว
หลังจากวันนั้น มวลความคิดถึงของผมก็ได้ถูกส่งไปหาเธอเป็นระยะ
ผ่านทางสายโทรศัพท์ อีเมล และโปสการ์ด

ตีพิมพ์ครั้งแรกที่นี่
18 ธันวาคม 2549

When i wake up, i miss u
When i sleep, i miss u
When i do everything like everyday, i miss u
And when u leaves me…, I miss u